Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

"πώς μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;"

από τότε μέχρι σήμερα, θα συμπλήρωνα...

Πολυτεχνείο, Νοέμβρης του 1973.

Στη φωτογραφία, μπροστά στον πομπό, είναι ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ο ένας από τους τρεις εκφωνητές του ραδιοφωνικού σταθμού της εξέγερσης.  Κρύβει για ευνόητους λόγους το πρόσωπό του από το φακό. 

Μερικές ώρες αργότερα τα τανκς θα παραταχθούν έξω από την πύλη και ο κόσμος έξω από το Πολυτεχνείο θα αραιώσει. Ο Παπαχρήστος στα τελευταία συγκλονιστικά λεπτά εκπομπής του σταθμού, που όλοι έχουμε ακούσει λίγο-πολύ, θα συνεχίσει να καλεί μάταια το λαό να κατέβει στο Πολυτεχνείο.

"Πως μπορείς να κοιμάσαι ; "
Θα αναρωτηθεί  εκφράζοντας τη μοναξιά των μερικών εκατοντάδων που έμειναν εκεί, για να επιτρέψουν σε μια ολόκληρη χώρα που ανέχθηκε τον εξευτελισμό της από τους συνταγματάρχες να ισχυρίζεται σήμερα πως αντιστάθηκε.

Σήμερα ο Παπαχρήστος είναι 60άρης σχεδόν, αλλά παραμένει μάχιμος  και δε νομίζω να έχει παρόμοιες απορίες για τον μακρύ ύπνο του "αδούλωτου λαού" που συνεχίζεται.
"Πάνω απ΄ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;"
Αναρωτιόταν κάποτε κι ο ποιητής...
Και γιατί να ξυπνήσωμεν σήμερα άλλωστε;
Η τρόικα και η υποτακτικοί της δουλεύουν αθόρυβα, χωρίς σκόρπιους πυροβολισμούς που ταράσσουν την ησυχία της ατέλειωτης νύχτας μας... 

"..Βαριά σιωπή, διάτρητη απ΄ τους πυροβολισμούς,
πικρή πολιτεία,
αίμα, φωτιά, η πεσμένη πόρτα, ο καπνός, το ξύδι-
ποιος θα πει : περιμένω απ΄ το μέσα μαύρο;
Μικροί σκοινοβάτες με τα μεγάλα παπούτσια
μ΄ έναν επίδεσμο φωτιά στο κούτελο
κόκκινο σύρμα, κόκκινο πουλί,
και το μοναχικό σκυλί στ΄ αποκλεισμένα προάστια
ενώ χαράζει η χλωμότερη μέρα πίσω
απ΄ τα καπνισμένα αγάλματα
κι ακούγεται ακόμη η τελευταία κραυγή διαλυμένη
στις λεωφόρους.
Πάνω απ΄ τα τανκς, μέσα στους σκόρπιους πυροβολισμούς
πως μπορείτε λοιπόν να κοιμάστε;"
(17 Νοεμβρίου 1973 του Γιάννη Ρίτσου)

σύνδεσμοι της ανάρτησης:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου