Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010

" αντίο "

του Τάσου Λειβαδίτη

Κάποτε μια νύχτα θ’ ανοίξω τα μεγάλα κλειδιά των τρένων
για να περάσουν οι παλιές μέρες
οι κλειδούχοι θα ‘χουν πεθάνει, στις ράγιες θα φυτρώνουν μαργαρίτες
απ’ τα παιδικά μας πρωινά
κανείς δεν έμαθε ποτέ πως έζησα, κουρασμένος από τόσους χειμώνες
τόσα τρένα που δε σταμάτησαν πουθενά, τόσα λόγια που δεν ειπώθηκαν,
οι σάλπιγγες βράχνιασαν, τις θάψαμε στο χιόνι
που είμαι;
Γιατί δεν παίρνω απάντηση στα γράμματά μου;
Κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ’ την τύχη ή τις αντιξοότητες, αλλά απ’ αυτό το πάθος μας για κάτι πιο μακρινό.
Κι ο αγέρας που κλείνει απότομα τις πόρτες και μένουμε πάντοτε έξω
Όπως απόψε σε τούτο το έρημο τοπίο που παίζω την τυφλόμυγα με
τους νεκρούς μου φίλους.

Όλα τελειώνουν κάποτε.
Λοιπόν, αντίο!
Τα πιο ωραία ποιήματα
δε θα γραφτούν ποτέ…
σχετικοί σύνδεσμοι :

13 σχόλια:

  1. με τέτοιες αναρτήσεις, σφάζεις με το βαμβάκι..
    απλά υπέροχο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αφιερωμένο- εκτός των άλλων- στις παρέες των φοιτητικών ταξιδιών Αθήνα-Θεσσαλονίκη, με άπειρες ώρες καθυστέρηση, κρύα ή πολύ ζεστά βαγόνια/ τότε που είχαμε ακόμη τρένα και ελπίζαμε να αποκτήσουμε καλύτερα....
    "Έτσι ζω προκαταβολικά το παρελθόν μου"
    Καλημέρα σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν έχω να πώ πολλά. Ο Λειβαδίτης ήταν, είναι και θα είναι ο αγαπημένος μου ποιητής. Χαίρομαι όταν συναντώ ανθρώπους που διαβάζουν ακόμη τους στίχους του.

    "Κάθε βράδυ πριν πέσω για ύπνο
    τους συγχωρώ όλους
    Και ύστερα πάλι θέλω να σώσω την ανθωπότητα
    αλλά εκείνη δυστυχώς πάντα αρνείται..."

    Πάντα τόσο αναπάντεχα προφητικός.
    Την καληνύχτα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. tikto
    Ξέχασες να γράψεις το κλασικό σου:
    Εγώ δεν ξέρω από ποίηση. -:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θεία Θ.

    Ευχαριστώ για την αφιέρωση, που προφανώς αφορά και μένα, μιας και τα ταξίδια με φοιτητοπαρέες Αθήνα-Θεσσαλονίκη είναι από τα ομορφότερα κεφάλαια της ζωής μου.
    Που ξέρεις;
    Ίσως να έχουμε συνταξιδέψει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ioanna καλωσόρισες στη συντροφιά μας.
    Αλίμονο αν έργα σαν του Δειβαδίτη ξεμείνουν από αναγνώστες.
    Θα έχουμε πιάσει τον πάτο του πάτου πια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ευχαριστούμε καλώδιο. Του είχε κάνει ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα η "Οδός Πανός" πριν από 2 χρόνια νομίζω. Κάποιος έλεγε εκεί κάποια πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για το ήθος και τη σεμνότητά του, τη σχέση του με το Ρίτσο, και τη σχέση του Καρούζου με αυτόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλημερα.
    Ελπιζω να μου επιτρεψεις να καταθεσω και τους δικους μου αγαπημενους στιχους.
    Μες στο πλήθος
    ποιος να προσέξει τον Χριστό
    και ποιος να δει πως στην άλλη γωνιά
    σπίρτα πουλά μες στο χιονιά.

    Και τη νύχτα εκεί στη γωνιά
    βάζει στα σπίρτα του φωτιά
    και τότε απλώνει ως πέρα μακριά
    σαν τη φωτιά η λευτεριά.

    Και τη νύχτα εκεί στη γωνιά
    βάζει στα ρούχα του φωτιά
    και τότε απλώνει ως πέρα μακριά
    σαν τη φωτιά η Λευτεριά.
    Υ.Γ ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΑΠΘ ΠΡΟ...............ΜΑ ΤΟ ΑΠΘ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλησπέρα Γιώργο
    Έχω βρει στο δίκτυο κάτι σχετικό :

    http://logomnimon.wordpress.com/2010/03/04/%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CE%BA%CF%8C%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%BF-%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%BF/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό εννοούσα!!
    Χαίρομαι που το βρήκες στο δίκτυο... αν και προτιμώ να διασώζει η μνήμη μου αυτά που μου αρέσουν...
    Φαίνεται από αυτή τη μαρτυρία πως ήταν ιδιαίτερος άνθρωπος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. taspa
    όπως βλέπεις μαζευτήκαμε πολλοί.
    Μπορούμε να φτιάξουμε ένα σύλλογο ΑΠΘιτιανών ΠΡΟ.... -ετίας. -:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. "Κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ’ την τύχη ή τις αντιξοότητες, αλλά απ’ αυτό το πάθος μας για κάτι πιο μακρινό."

    ...Και κάθε που διαβάζω λίγο από τον Τάσο... θυμάμαι ότι υπήρξαμε και ότι υπάρχουμε ως Ανθρωποι...

    Σ' ευχαριστώ για την υπενθύμιση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλησπέρα ΟΔΟΙΠΟΡΕ
    Οι "υπενθυμίσεις" θα συνεχιστούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή