Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

κι όχι αυταπάτες προπαντός....




επίλογος ( Μανώλης Αναγνωστάκης )


Κι όχι αυταπάτες προπαντός.
Το πολύ – πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς
προβολείς μες την ομίχλη
Σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν με τη μοναδική λέξη: ζω.

«Γιατί», όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο φίλος μου ο Τίτος,
«Κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες
Κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα»

Έστω.
Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. Κρίνε, για να κριθείς.

2 σχόλια:

  1. εξαιρετικές πάντα αναρτήσεις,
    και εξαιρετικές επιλογές στην εικονογράφηση !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη και τα καλά σου λόγια, @ Hypericum Perforatum -:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή