Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009

ημέρα Μάνου λοιπόν...


Σήμερα τη σελίδα κοσμεί ένα φωτεινό πρόσωπο. Κόσμημα γενικώς.
Τι άλλο μπορώ να πω γι αυτόν;


Επειδή ψήφιζε τα κόμματα της επάρατης, πολλοί θα πούνε ότι ήταν δεξιός. Εγώ πάντως ευχαρίστως θα τον αντάλλασσα με κάποιους "δικούς μας" που τους είπαν αριστερούς, και τα προϊόντα τους. Δεν μιλάω φυσικά μονάχα για το μουσικό του έργο αλλά για μια ολόκληρη στάση ζωής. Θα συμφωνήσω ότι τον διέκρινε μία ιδιότυπη υπεροψία, μα θα θυμίσω πως ήταν ένας αυστηρός, σχεδόν αναρχικός κριτής κάθε εξουσίας. Επιπλέον κράτησε αποστάσεις από τις εθνικιστικές υστερίες, σε δύσκολες μάλιστα εποχές και τις τσαλάκωνε σε κάθε ευκαιρία. Αν μιλήσουμε για θέματα ελευθερίας έκφρασης και δημιουργίας εκεί πια ήταν Το σημείο του. Δεν δίστασε να υπερασπίσει "τα παιδιά των Εξαρχείων" και κατηγορήθηκε για αυτό. Τόσο ..δεξιός. Από κείμενα και ατάκες του με τέτοιο περιεχόμενο, αν αρχίσω θα κουράσω. Μνημονεύω μόνο τούτο : "Παρελάσεις, εθνικόφρονα λογύδρια, παραστάσεις σχολικές κι άλλα παρόμοια ενισχύουν την ιδιότυπη φασιστική μας κληρονομιά. Το περίφημο πας μη Έλλην βάρβαρος.'' Πολλά περισσότερα υπάρχουν εδώ.


Μακάρι λοιπόν να είχαμε και άλλους τέτοιους "δεξιούς". Να μας έφτιαχναν ένα ακόμη Τρίτο, να εκπέμπει μουσικές και λόγια ποιότητας, που τόσο λείπουν από τον "αέρα." Η εποχή που το ξυπνητήρι χτυπούσε λίγο πριν τη "Λιλιπούπολη" δείχνει και είναι, αλίμονο, πολύ μακρινή. Σήμερα η ποιότητα δεν βρίσκεται στις βιτρίνες. Κάθε άλλο. Αυτές είναι γεμάτες με ατάλαντους και τσολιαδάκια.


Χάρηκα λοιπόν με την πρωτοβουλία, για τη σημερινή μέρα, με το όμορφο σύνθημα να μη συνηθίσουμε ποτέ!


Η ποιότητα δεν πάει χαμένη.
Κράτησα την έκπληξη ενός πιτσιρικά, όταν πρωτάκουσε τη φωνή του Ξυλούρη, και κυρίως την ατάκα του : "που ήταν κρυμμένη αυτή η φωνάρα;"
Κάτι παρόμοιο πρέπει να αναρωτήθηκα και εγώ, όταν άκουσα σε σχολικό περίπατο φοιτητές να τραγουδάνε Θεοδωράκη στο δάσος Καισαριανής.
Μόνο που τότε ήταν δικτατορία και τώρα τη λέμε Δημοκρατία....


Η ποιότητα μάλλον υποφέρει διαχρονικά. Αλλά αντέχει!




video

7 σχόλια:

  1. ΄"Η εποχή που το ξυπνητήρι χτυπούσε λίγο πριν τη "Λιλιπούπολη" δείχνει και είναι, αλίμονο, πολύ μακρινή." Μας μελαγχόλησες πάλι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άκουγες και λιλιπούπουλη μεγάλε?
    Θα μας πεις ότι πας και στον μαγεμένο στο τέλος. Μια φορά κάθε χρόνο σίγουρα.
    Στάθης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μουσική και ιστορικά να βάζεις στο μαγαζί με αυτά ζωγραφίζεις. Τα ποιματάκια άφησετα για τις γυναίκες. Το χτύπημα για τον Άσιμο είναι θαυμάσιο αλλά ο Νικόλας δικαιούται ολόκληρο ποστ και μεγάλο.
    Το περιμένω. Περιμένω και Σαββόπουλο. Πολύ Σαββόπουλο.
    Στάθης.
    μόνο εγώ θα γράφω σχόλια εδώ μέσα ρεεεεε????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ευχαριστώ πολύ για όλα φίλε. Ελπίζω να μπορέσω να στο πω και κοντόθεν. (να σου δώσω και την αμοιβή σου..)
    Να είσαι καλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ βαρβατίλα! Ο Χατζιδάκις εξημερώνει. Ευχαριστώ Στάθη μου εκ μέρους του έθνους των γυναικών που μας χαρίζεις όλη την ποίηση. Εκείνο με την Παρασκευή δεν το κατάλαβα η φτωχή.
    Άννα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Για άλλη μια φορά θα συμφωνήσω με την προλαλήσασα! Βέβαια, για να μην αδικούμε το "καλώδιο", υπάρχει ήδη αρκετή ποίηση στο μπλογκ. Και δε χρειάζεται να υπενθυμίσω τη φωτισμένη προσωπικότητα που αποκάλεσε τους ποιητές λαπάδες, αν και φοβάμαι ότι ο Στάθης θα εξαγριωθεί... Άννα μου, μάλλον νέα και άβγαλτη σε είπε. Κομπλιμέντο ήταν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αν στενοχώρησα ζητώ συγνώμη. Υπάρχει και αρσενική ποίηση.
    Στάθης

    ΑπάντησηΔιαγραφή