Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

"Μένω κατάπληκτος Μανώλη, δεν ξέρω αλήθεια τι να πω..."

αλλά, "...η ζήση δε γυρνάει replay κι οι δρόμοι τρέχουν χιαστί"

"Νεκρός βρέθηκε το πρωί της Κυριακής από φίλους του ο καλλιτέχνης Μανώλης Ρασούλης, στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία του ιατροδικαστή, ο θάνατός του είχε επέλθει  πριν από τέσσερις ημέρες..."

"Ο Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 28 Σεπτεμβρίου 1945. Γιός ενός χρυσοχόου, στα παιδικά του χρόνια έψαλε στον Πολιούχο Άγιο Μηνά. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία τραγουδώντας ερασιτεχνικά στην Πλάκα, ενώ παράλληλα δούλευε στην εφημερίδα της αριστεράς «Δημοκρατική Αλλαγή».
Στη διάρκεια της δικτατορίας έφυγε για το Λονδίνο, όπου και παρέμεινε έξι χρόνια. Οργανώνεται στο τροτσκιστικό κίνημα, στο οποίο γνωρίζεται με την Βανέσα Ρεντγκρεϊβ με την οποία δυο φορές συνεργάστηκε σε πολιτικές παραστάσεις. Στο Λονδίνο έγινε και συνεκδότης της εφημερίδας Σοσιαλιστική Αλλαγή.
Τον Μαΐο του '68 πήρε μέρος στην εξέγερση των φοιτητών στο Παρίσι.
Λίγο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έρχεται στην Ελλάδα και η μεταπολίτευση θα τον βρει εργαζόμενο στα ναυπηγεία του Ανδρεάδη.
Τότε είναι που τον καλεί και ο Μάνος Λοϊζος και τραγουδούν μαζί τα «Νέγρικα» με την Μαρία Φαραντούρη.
Η συνεργασία του με το Νίκο Ξυδάκη στα «Δήθεν» είναι που θα τον καθιερώσει ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικούς της γενιάς του. Πολλές φορές ο Ρασούλης διαφώνησε με το λεγόμενο μουσικό κατεστημένο, όπως και με τις δισκογραφικές εταιρείες και δεν δίστασε να αποχωρήσει, εκφράζοντας ελεύθερα τις απόψεις του. Θεωρήθηκε αιρετικός και εκκεντρικός και τα τελευταία χρόνια σχεδόν αποσύρθηκε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα.
Τα τραγούδια του έγιναν γνωστά σε Ισραήλ, Τουρκία, Σερβία μέχρι και την μακρινή Ιαπωνία."
πηγή : in.gr
"Κάλλιο που όσο και να κλαίει ο κάθε που θα νοσταλγεί/η ζήση δε γυρνάει replay κι οι δρόμοι τρέχουν χιαστί", λοιπόν...
Πιστεύω πως ο Ρασούλης ήταν μια από τις χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις δημιουργών, που η απουσία τους φανερώνει και το μέγεθος. Πέρασε μπροστά μας σεμνά και διακριτικά, λες και ντρέπονταν να μιλήσει για όλα όσα κάνει. 
Μα, κι αυτό του Ρασούλη είναι;
Όλοι πρέπει να  'χουμε ρωτήσει κάποτε κάτι τέτοιο... 

Εγώ, από εκείνο το βροχερό βράδυ πριν χρόνια στο καφε-θέατρο της Καλαμαριάς, πολλές φορές-ομολογώ.
Τότε απλά είχα ρωτήσει: Και ποιός είναι αυτός ο Ρασούλης;

Περνάνε τα χρόνια. Μαθαίνουμε..

Να μαστε πάλι εδώ Αντρέα

Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Ανδρέας Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Ανδρέας Μικρούτσικος , Μανώλης Ρασούλης ( Ντουέτο )


Να μαστε πάλι εδώ Αντρέα, οι δρόμοι τρέχουν χιαστί
σημείο χ και μεις παρέα και ας φύγαν χίλιοι δυο καιροί
Μένω κατάπληκτος Μανώλη, δεν ξέρω αλήθεια τι να πω
Πώς γίνεται ο καθένας όλοι και όλοι πώς γίνονται εγώ

Σαν μια Ιθάκη είναι το τώρα, που όλο γυρίζω να τη βρω
και με των Δαναών τα δώρα, γελώ τον δόλιο μου εαυτό
Αμάν βαριά φιλοσοφία, ας πούμε κάτι πιο απλό
καλές οι Η.Π.Α. και η Ρωσία, μα έχω το δράμα μου και γω

Μια από τις σχέσεις που δε ξέρεις, μου φώναξε ένα πρωινό
κάνεις εσύ αυτό που θέλεις, γι' αυτό βαθιά και σε μισώ
Και γω δεν είμαι με τη Μαίρη κι όμως μαζί της έχω γιο
με σεργιανά σ' άγνωστα μέρη χάνομαι, βρίσκομαι και ζω

Ελπίδες μέσα στη φορμόλη και πολλαπλάσιοι οι καιροί
άλλαξε τόσο αυτή η πόλη, μα 'μεινε ίδιο κατιτί
Το πρώτο πρώτο μας τραγούδι, αυτό θαρρώ πως θες να πεις
Κάλλιο στο χώμα το λουλούδι παρά σε βάζο περιωπής

Περνούν γερνούν τα γεγονότα, μα είναι καλό που 'μαστε εδώ
Φαντάσου φτάνει και μια νότα κι αλλάζεις όλο το σκοπό
Νομίζω έτσι και η ζωή μας σαν όπως λεν τα πάντα ρει
Στη θάλασσα η εκβολή μας και όμως γυρνάμε στην πηγή

Ναι το ποτάμι δε στερεύει καθάριο τρέχει το νερό
ενώνει δεν μεταναστεύει πηγή και γη με ωκεανό
Κάλλιο που όσο και να κλαίει ο κάθε που θα νοσταλγεί
η ζήση δε γυρνάει replay κι οι δρόμοι τρέχουν χιαστί


σχετικοί σύνδεσμοι:

5 σχόλια:

  1. Αυτός ο μουσική : Ανδρέας Μικρούτσικος είναι ο σούπερ ουάου Ανδρέας ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι Zannet, αυτός είναι.
    Κάποτε ήταν μόνο μουσικός κι αυτό το κομμάτι είναι μια από τις ωραιότερες του στιγμές εκείνης της εποχής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τελικά 10 ολόκληρες ημέρες νεκρός...
    ο Διονύσης Σαββόπουλος είπε πως τόσες μέρες μόνος απο φίλους, σε ποιόν να δώσω συλλυπητήρια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ15 Μαρτίου 2011 - 1:46 π.μ.

    ο Διονύσης μάλλον πρέπει να συλλυπηθεί και την αφεντιά του. Αυτόν δύσκολα θα τον άφηναν οι χορηγοί του δέκα ολόκληρες ημέρες στα αζήτητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Ο ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ ΣΤΕΠΑΣ
    Κατανοητό το πικρό σχόλιο για το Διονύση, αλλά δεν νομίζω πως αυτό που γράφεις είναι το βασικό του χαρακτηριστικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή